sık gidilirdi,1940 lı yıllarda Çöşnük,merkeze yakın piknik yerlerinden birydi ulaşım kolaylığı nedeniyle sık sık gidilirdi akrabalarimızın da arazileri ve kayısı bahçeleri vardı.
Çöşnüğe gideceğimiz durumlarda komşular la birlikte hareket edip yanımızda yaygıları ve yiyip içeceğimiz şeyleri paylaşıp yola çıkardık.Evimizle çöşnük arası
tarlalar vardı ve tarlaların arasından yürüyerek 2/3 km mesafe lik yolu şenlik içerisinde alırdık.
Yemyeşil alanda Kaysı ağaçlarının birinin altına yarleşip oturma düzenini hazırlardık.Kırmızı çiçekli gelincikleri papatyaları köylülerin haşhaş baaşaklarını çizmelerini hatırlıyorum.etrafa kendine has acı bir koku yayaılırdı.Çağala halindeki kayısı meyvelerini koparmamızdan köylüler hoşlanmazlardı.Dağın Eteğinde kaynak suyu vardı
yiyeceklerin içeceklerin suyunu oradan temin ederdik.Köyü koruyan Köpekler etrafımızı sarardı korkardık.Büyük, küçük baş hayvanlar kaynak suyunun altındaki yalaktan su içerlerdi.
Gün boyu yenip kahveler içilir.akşama doğru aynı yolu takip ederek diz boyu otların arasından başaklara dokunarak evimize dönerdik.
fotoğraf kayısı ağaçları: blogcu.com
3 Yorumlar
Kasım 23, 2008, 8:15 am üzerinde
ben aslen bingöl lüyüm çöşnükde oturuyorum türkiyenin bir çok ilini gezdim gördüm malatyayı parise değişmem buna inanmayanlar gelip malatyayı gezip görmelerini isterim o zaman bana hak verirler… şuan istanbuldayım istanbulda yaşak buysa üstü kalsın…. şunuda hatırlatmakta fayda var malatya ovası delikanlılar yuvası..
Aralık 27, 2008, 2:22 pm üzerinde
ben doğma büyüme çöşnüklüyümn şu an konyadayım bazı görüntülere bakıp özlem gidermeye çalıştık. hazırlayan arkadaşların eline sağlık. yenilerini bekliyoruz.
Haziran 27, 2009, 9:41 pm üzerinde
Sami Kardeşiminde dediği gibi,Çöşnük şehir merkezine çok yakındı.Ticaret Lisesinde okurken Sınıf olarak başımızda Fıransızca Hocası Rahmetli Bedriye Erdoğan Hocamız ve sınıf arkadaşlarımızi.hatta Fahri Taşangil’de Fotoğraf Makinesiyle gelmişti.Çöşnü o zamanlar fazla yerleşik değildi arazı boldu her türlü meyveler vardı,suyu soğuk ve güzeldi,Çöşnügün birde Battal Ağası vardı,Küçük Oğlu Rahmetli Hamit sınıf arkadaşımdı,Büyük oğluda Liseden sonra Doktor olmuştu kendi halinde efendi bir insandı.
Gezmelerde orada çekilen resimler şimdi bir hatıra.
Zira çöşnükte bitti gibi bir şey olmuş.